Het wetenschappelijk bewijs dat landbouwdieren emoties ervaren, variërend van genot tot lijden, wordt al erkend door de Europese Unie. Toch houden intensieve veehouders nog steeds miljoenen dieren onder barre omstandigheden in kleine kooien of vastgeketend, waarbij de dieren worden behandeld als machines aan een lopende band.
Boeren die belang hechten aan dierenwelzijn houden hun dieren in overeenstemming met de ‘Vijf Vrijheden’, een reeks op wetenschappelijke feiten gebaseerde principes voor de veehouderij, die zijn vastgelegd door de Britse Farm Animal Welfare Council. De ‘Vijf Vrijheden’ zijn:
1. Vrijheid van honger en dorst.
2. Vrijheid van ongemakken.
3. Vrijheid van pijn, verwondingen en ziekten.
4. Vrijheid van angst en kwellingen.
5. Vrijheid om normaal gedrag te kunnen vertonen.
Dieren in de intensieve veehouderij kennen weinig tot geen van deze vrijheden. Groot en voortdurend dierenleed is een bestanddeel van alle vlees en zuivelproducten uit de intensieve veehouderij.

Driekwart van alle legkippen spenderen hun leven in krappe kooien die ze met 4 of 5 andere hennen moeten delen. Een gekooide hen kan nooit haar vleugels uitslaan. Ze kan nooit naar buiten gaan, rond lopen of in de grond pikken. Ze kan zelfs haar eieren niet in een nest leggen.
Verder is een groot stuk van haar snavel geamputeerd om te voorkomen dat ze de andere hennen pikt die samen met haar in de kooi zijn gepropt. Door gebrek aan beweging worden haar botten bros waardoor deze makkelijk kunnen breken. Een verschrikkelijk bestaan.
Een fokzeug in de intensieve veehouderij wordt haar hele leven opgesloten in een ligstal die zo nauw is dat ze zich niet kan omdraaien. Soms ligt ze ook vast aan een korte ketting waardoor ze nog minder bewegingsvrijheid heeft.
Ze lijdt aan een zwak beendergestel, verschrompelde spieren, hartschade, snij- en schaafwonden en enorme frustratie. De slechte luchtkwaliteit veroorzaakt longinfecties en andere ademhalingsproblemen. Omdat ze vast ligt, bestaat het risico dat de zeug per ongeluk haar eigen biggen dooddrukt. Biggen die ze net met veel moeite ter wereld heeft gebracht.
In veel landen worden vleesvarkens binnen gehouden in overvolle, smerige stallen met vloeren van beton of latten. Vaak is er maar weinig natuurlijk licht. Omdat ze geen natuurlijk gedrag kunnen vertonen, zoals lekker wroeten in de grond en op onderzoek uitgaan, gaan de varkens van verveling in elkaars staart bijten. De varkensboeren reageren daarop met het couperen van de staart en het knippen van de tanden, verminkingen die gewoonlijk zonder verdoving worden uitgevoerd en vaak tot langdurige pijn leiden. Een verschrikkelijk bestaan.