Beer-hondengevechten

De beer-hondengevechten in Pakistan zijn een van de meest barbaarse ‘vermaken’ ter wereld. De beren worden zonder mededogen weggehaald bij hun moeder, niets ontziend van hun tanden ontdaan en voorzien van een pijnlijke metalen ring door hun snuit. Hierna worden ze ingezet in gruwelijke gevechten met honden.

Dankzij de inspanningen van WSPA en haar lokale partnerorganisatie Pakistan Biodiversity Research Centre (PBRC) is het aantal beer-hondengevechten de afgelopen jaren enorm afgenomen. In het 2000 waren er zo'n 300 vechtberen, nu zijn er nog naar schatting nog zo’n 70 beren die in doodsnood op bevrijding wachten. WSPA rust niet voor ook de laatste beer is gered van een leven vol angst en pijn.

5 stappen naar vrijheid

Dit is beer Chowti. Zij is blind aan beide ogen. De gevechten met honden moeten voor haar verschrikkelijk zijn geweest. Na haar bevrijding werd zij overgebracht naar het reservaat in Balkasar. Er wachten nog meer beren als Chowti om bevrijd te worden uit hun ellende.
© WSPA

Dit zijn de 5 stappen die WSPA uitvoert om de laatste beren snel te bevrijden en een einde te maken aan deze wrede nachtmerrie.
 
1. De beren vinden, geplande gevechten voorkomen.
Beer-hondengevechten zijn illegaal, maar de kans om betrapt te worden was tot voor kort klein en de straffen mild. WSPA heeft samen met lokale organisaties teams samengesteld, die speuren naar geplande evenementen met gevechten. Autoriteiten worden aangezet tot actie. Het werkt:  in 2009 en 2010 werden zo in totaal 102 gevechten voorkomen.

2. Bewustzijn bij overheid en religieuze leiders verhogen. 
We benutten alle mogelijkheden om onder de aandacht te brengen dat de beer-hondengevechten in Pakistan wettelijk verboden zijn. Aan de Federal Sharia Court werd in een petitie benadrukt dat de gevechten ‘haram’ (verboden) zijn volgens Islamitische wetten.

3. Interesse van het publiek verlagen.
We proberen om religieuze leiders te laten verkondigen dat de beer-hondengevechten indruisen tegen de Islam. Ook willen we de opvatting van de landeigenaren veranderen en hen bewegen om te stoppen met het organiseren van de gevechten voor hun gasten.

4. Eigenaren van beren een nieuw middel van bestaan geven.
Voor de eigenaren van de beren (Kalandars) zijn de gevechten het enige middel van bestaan. Alleen de beren in beslag nemen is geen oplossing, want dan komen nog in het wild levende beren in gevaar. Kalandars die hun beren opgeven worden getraind om op een andere manier in hun levensonderhoud te voorzien, bijvoorbeeld met een winkeltje.

5. Opvang verzorgen.
In het Balkasar reservaat kunnen wij de beren opvangen, verzorgen en medische hulp geven. Hier sterken de beren weer aan, na de barbaarse wreedheden die ze hebben moeten ondergaan. Een veilige plek, waar zij de rest van hun leven kunnen doorbrengen.

Definitief einde beer-hondengevechten?

In Pakistan zijn naar schatting nog zo’n 70 beren die wachten om bevrijd te worden uit hun ellende. WSPA wil vóór 2015 een definitief einde maken aan de beer-hondengevechten. We hebben uw hulp nodig om dit te bereiken. Samen kunnen we definitief een eind maken aan de beer-hondengevechten in Pakistan.