Dolfijnen in gevangenschap

Dolfijntraining


Dolfinariums die gebruik maken van gevangen dolfijnen vernietigen de hechte familiebanden die dolfijnen hebben. Veel in gevangenschap levende dolfijnen zijn als jonge dieren in het wild gevangen. Daarvoor worden de ‘scholen’ of familiegroepen waarin ze leven achtervolgd met snelle motorboten, tot de dieren uitgeput zijn. Jonge dolfijnen zijn het minst in staat om zich tegen het geweld te verzetten.

Vaak raken moeders en babydolfijnen elkaar kwijt. Bij de vangst worden er soms dolfijnen per ongeluk gedood, en de dolfijnen die het overleven hebben vaak inwendige verwondingen, kneuzingen en schaafwonden. Om maar niet te spreken over het emotionele trauma van de scheiding van hun familie.

Wat in gevangschap gefokte dolfijnen moeten doormaken is al net zo schrijnend. Deze dieren krijgen zelfs de kans niet om ervaren hoe prettig het is in een familiegroep. Ze zijn gedoemd om in emotionele isolatie op te groeien. En de enige hechte emotionele band die ze kunnen vormen, die met hun moeder, wordt al veel te vroeg verbroken. Lang voordat ze in de natuur hun eigen weg zouden gaan, worden ze meestal in afzonderlijke bassins gezet, of aan een ander dolfinarium verkocht.

Het lijkt of dolfijnen glimlachen, omdat hun bek zo’n vorm heeft – maar die geeft niet de emotie van het dier weer.

Vanaf het begin heeft de dolfijnenindustrie gebruik gemaakt van de ‘glimlach’ van de dolfijn, om het idee te geven dat dolfijnen het eigenlijk prettig vinden om in kleine bassins te leven en door hoepels te springen om mensen te vermaken. Maar hoe dolfijnen echt op hun gevangenschap reageren, is beter tussen de shows door te zien. Waarschijnlijk zal de dolfijn lusteloos aan de oppervlakte van het water drijven. Hoewel ze nog steeds lijken te ‘glimlachen’, is dan ook de verveling en de depressie te zien die ontstaat wanneer zo’n intelligent dier uit het wild gevangen wordt gehouden in een kleine ruimte.

Om de mens te vermaken worden dolfijnen gedwongen onnatuurlijk gedrag te vertonen

Hoe graag we ook zouden willen geloven dat dolfijnen het even prettig vinden in ons gezelschap als andersom, het blijkt toch dat dolfijnen vaak ernstig overstuur raken van programma’s waarbij ze in contact met nieuwsgierige en al te gretige mensen. Stressgerelateerde ziektes en overlijden komen maar al te vaak voor bij dolfijnen die aan zulke programma’s meedoen.

Honger is het belangrijkste middel om dolfijnen te trainen

Dolfijnen
Dolfijnen in gevangenschap wordt het gewenste gedrag aangeleerd door ze te belonen met voedsel. Er wordt voor gezorgd dat de dolfijnen honger hebben en daarom gemotiveerd zijn om te doen wat hun trainers willen. En als dank voor al hun moeite krijgen de dolfijnen dode vis. In het wild eten dolfijnen alleen levende vis, die ze zelf hebben achtervolgd en gevangen.

Als er al wetten zijn, gaan die lang niet ver genoeg om dolfijnen te beschermen tegen inhumane omstandigheden

Dolfijnen in gevangenschap moeten het bijna altijd doen met kleine bassins. Maar zelfs de dolfinariums met flinke, aantrekkelijk uitziende bassins kunnen nooit de uitgestrekte, voortdurend veranderende en bewegende oceanen evenaren waar de dolfijnen uitgehaald zijn. Dolfijnen zullen er nooit de zestig kilometer per dag kunnen zwemmen die ze in hun natuurlijke omgeving gemakkelijk halen.

De feiten op een rij

In de natuur...In gevangenschap...

…kunnen dolfijnen vrij rondzwemmen.

…zijn dolfijnen beperkt door het formaat van hun bassin.

…blijven ze nooit ergens lang hangen en kunnen wel 80 kilometer per dag zwemmen.

…stuit hij na een klein stukje zwemmen op een muur of een afrastering.

…kunnen ze hun adem wel 20 minuten inhouden en zijn in staat om tot een diepte van meer dan 100 meter te duiken.…zwemmen ze voortdurend in kleine cirkeltjes rond of hangen bewegingloos aan de oppervlakte van het water.
…brengen de meeste dolfijnen hun leven door in gezelschap van andere dolfijnen.zijn dolfijnen voor altijd gescheiden van hun groep
…kunnen de sociale banden binnen de groep jarenlang standhouden, vooral tussen moeders en hun jongen, die vaak wel vijf jaar samen blijven. In zo’n familie zijn ook altijd vrouwtjes die als ‘babysitter’ fungeren voor moeders die het druk hebben.geboren dolfijnen hebben nooit de kans gehad om in een familiegroep vermaakt en getroost te worden. Ze zijn veroordeeld tot emotionele isolatie.
…leven dolfijnen in natuurlijk zeewater.

…zijn de meeste dolfijnen opgesloten in bassins.

…kunnen dolfijnen hun sonar toepassen waar ze willen. Ze gebruiken hem om meer te weten te komen over de wereld om hen heen. Ze verkennen er alle hoekjes en gaten van de koraalriffen mee. Voor dolfijnen is hun sonar even belangrijk als ogen zijn voor mensen. …kunnen dolfijnen hun sonar nauwelijks gebruiken. Niet om op levende vis te jagen, omdat ze alleen de dode vis krijgen die de trainers als ‘beloning’ uitreiken. En ook niet om de wereld onder water te verkennen, want er valt niets te verkennen in een kale betonnen bak
…zijn dolfijnen urenlang bezig gezamenlijk vis te achtervolgen en te vangen.  leert een dolfijn allereerst dat hij hier geen echte dolfijn kan zijn.
 …weet moeder het altijd beter. Een jonge dolfijn leert alles wat hij nodig heeft om te overleven in de oceaan van zijn moeder.  …zijn dolfijnen totaal afhankelijk van hun trainers als ze willen eten. Zo heeft kan de trainer de dolfijn onder controle te houden.

Alles over dolfijnen voor kinderen, lees verder >> 

Zie ook de trailer van de film “The Cove” >>

Page tools:
Share Share, Bookmark, Email or Print