
Dolfinariums die gebruik maken van gevangen dolfijnen vernietigen de hechte familiebanden die dolfijnen hebben. Veel in gevangenschap levende dolfijnen zijn als jonge dieren in het wild gevangen. Daarvoor worden de ‘scholen’ of familiegroepen waarin ze leven achtervolgd met snelle motorboten, tot de dieren uitgeput zijn. Jonge dolfijnen zijn het minst in staat om zich tegen het geweld te verzetten.
Vaak raken moeders en babydolfijnen elkaar kwijt. Bij de vangst worden er soms dolfijnen per ongeluk gedood, en de dolfijnen die het overleven hebben vaak inwendige verwondingen, kneuzingen en schaafwonden. Om maar niet te spreken over het emotionele trauma van de scheiding van hun familie.
Wat in gevangschap gefokte dolfijnen moeten doormaken is al net zo schrijnend. Deze dieren krijgen zelfs de kans niet om ervaren hoe prettig het is in een familiegroep. Ze zijn gedoemd om in emotionele isolatie op te groeien. En de enige hechte emotionele band die ze kunnen vormen, die met hun moeder, wordt al veel te vroeg verbroken. Lang voordat ze in de natuur hun eigen weg zouden gaan, worden ze meestal in afzonderlijke bassins gezet, of aan een ander dolfinarium verkocht.
_tcm19-10021.jpg)
| In de natuur... | In gevangenschap... | |
…kunnen dolfijnen vrij rondzwemmen. | …zijn dolfijnen beperkt door het formaat van hun bassin. | |
…blijven ze nooit ergens lang hangen en kunnen wel 80 kilometer per dag zwemmen. | …stuit hij na een klein stukje zwemmen op een muur of een afrastering. | |
| …kunnen ze hun adem wel 20 minuten inhouden en zijn in staat om tot een diepte van meer dan 100 meter te duiken. | …zwemmen ze voortdurend in kleine cirkeltjes rond of hangen bewegingloos aan de oppervlakte van het water. | |
| …brengen de meeste dolfijnen hun leven door in gezelschap van andere dolfijnen. | …zijn dolfijnen voor altijd gescheiden van hun groep | |
| …kunnen de sociale banden binnen de groep jarenlang standhouden, vooral tussen moeders en hun jongen, die vaak wel vijf jaar samen blijven. In zo’n familie zijn ook altijd vrouwtjes die als ‘babysitter’ fungeren voor moeders die het druk hebben. | …geboren dolfijnen hebben nooit de kans gehad om in een familiegroep vermaakt en getroost te worden. Ze zijn veroordeeld tot emotionele isolatie. | |
| …leven dolfijnen in natuurlijk zeewater. | …zijn de meeste dolfijnen opgesloten in bassins. | |
| …kunnen dolfijnen hun sonar toepassen waar ze willen. Ze gebruiken hem om meer te weten te komen over de wereld om hen heen. Ze verkennen er alle hoekjes en gaten van de koraalriffen mee. Voor dolfijnen is hun sonar even belangrijk als ogen zijn voor mensen. | …kunnen dolfijnen hun sonar nauwelijks gebruiken. Niet om op levende vis te jagen, omdat ze alleen de dode vis krijgen die de trainers als ‘beloning’ uitreiken. En ook niet om de wereld onder water te verkennen, want er valt niets te verkennen in een kale betonnen bak | |
| …zijn dolfijnen urenlang bezig gezamenlijk vis te achtervolgen en te vangen. | …leert een dolfijn allereerst dat hij hier geen echte dolfijn kan zijn. | |
| …weet moeder het altijd beter. Een jonge dolfijn leert alles wat hij nodig heeft om te overleven in de oceaan van zijn moeder. | …zijn dolfijnen totaal afhankelijk van hun trainers als ze willen eten. Zo heeft kan de trainer de dolfijn onder controle te houden. |
Alles over dolfijnen voor kinderen, lees verder >>
Zie ook de trailer van de film “The Cove” >>