Aug 18, 2011

De mensen die beren opsluiten voor hun gal, beweren vaak dat ze daarmee wilde beren beschermen. Door de gal aan gevangen dieren te onttrekken, zouden ze een product leveren dat gelijkwaardig is aan wilde berengal, en zo de vraag daarnaar verminderen. Volgens een nieuw onderzoek van de universiteit van Oxford heeft de introductie van gal uit berenfarms weinig of geen effect op de vraag van de consument naar wilde berengal –soms kan daardoor zelfs de vraag naar de gal van wilde beren worden aangewakkerd. De berenfarms kwamen half augustus weer in het nieuws vanwege het tragische verhaal van een moederbeer die uit pure ellende zichzelf en haar jong doodde in een berenfarm in China.
Ondanks het afschuwelijke lijden dat wilde dieren als tijgers en beren moeten ondergaan tijdens hun gevangenschap op deze ‘farms’, steunen de Chinese regering en een aantal milieuorganisaties het houden van deze soorten, omdat daarmee het stropen van deze beschermde dieren in het wild zou worden tegengegaan. Dit blijkt echter niet op te gaan.
In opdracht van WSPA heeft Adam Dutton zijn promotieonderzoek aan de universiteit van Oxford, A Stated Preference Investigation into the Chinese Demand for Farmed vs Wild Bear Bile, uitgevoerd om een antwoord op deze vraag te vinden. Hij ondervroeg 1.700 volwassen respondenten in heel China over hun voorkeuren bij het gebruik van berengal, zowel wilde berengal als de gal die afkomstig is van berenfarms. Uit de resultaten bleek dat de mensen zeggen dat ze aan wilde berengal de voorkeur geven, en dat ze bereid zouden zijn er veel meer voor te betalen dan voor berengal uit deze ‘farms’. Het onderzoek wees ook uit dat de meeste mensen die zich kunnen veroorloven om wilde gal te kopen, dat ook zouden doen als er gal van berenfarms tegen lagere prijzen verkrijgbaar zou zijn.
“Dit onderzoek levert het doorslaggevende bewijs van wat WSPA al eerder vermoedde: het wrede en onnodige houden van beren op berenfarms voor hun gal vormt geen bescherming van de beren in het wild. Nog zorgwekkender is, dat de berenfarms de vraag naar wilde beren zelfs zouden kunnen aanwakkeren,” aldus Dave Eastham, Campagneleider Beren in Gevangenschap van WSPA. “De beste oplossing is om de vraag naar deze producten van dierenmishandeling helemaal te elimineren. Dat zou kunnen door het gebruik van diervriendelijke alternatieven te stimuleren – er bestaan al veel alternatieve stoffen voor berengal – en een einde te maken aan het illegale stropen van beren.”
Uit het onderzoek, waarin de voorkeuren van de respondenten werd onderzocht, bleek dat – zelfs als uit farms afkomstige berengal ver beneden de marktprijs werd aangeboden – de overgrote meerderheid van de consumenten toch liever meer zou betalen voor wilde berengal. Uit de resultaten blijkt bovendien dat als er wilde berengal tegen hoge prijzen op de markt is, de introductie van gal uit berenfarms de vraag naar wilde berengal wel eens zou kunnen stimuleren. Een verklaring daarvoor zou kunnen zijn dat, naarmate het aantal keuzemogelijkheden stijgt, de prijs minder invloed heeft op de keuze.
“De experimenten bewijzen eens te meer”, aldus de auteur van het onderzoek, Adam Dutton, “dat men in de traditionele Chinese geneeskunst een voorkeur heeft voor medicijnen uit het wild. Dat is ook al bij tijgers gebleken. Het is verbazingwekkend, maar deze uitkomsten geven aan dat handelaren mogelijkerwijs zelfs meer geld verdienen en meer berengal verkopen nu ze moeten concurreren met gal die uit berenfarms afkomstig is. Als dat niet was gebeurd, zouden ze minder hebben verkocht.”
Uit de meest recente cijfers die de Chinese regering heeft vrijgegeven blijkt dat er zich 7.002 beren – vooral Aziatische zwarte beren – op Chinese berenfarms bevinden. Maar uit opgaven van de berengalindustrie en sommige analyses van NGO’s blijkt dat er nog veel meer beren – misschien wel duizenden - een leven vol lijden moeten doormaken op de ‘berenfarms’.
Ondanks de meer dan 65 plantaardige alternatieven die er nu beschikbaar zijn, wordt berengal nog steeds gebruikt in sommige vormen van traditionele Aziatische geneeskunst. Het wordt onder meer gebruikt om koorts te onderdrukken, de lever te beschermen, om het gezichtsvermogen te verbeteren, om galstenen te vergruizen en als ontstekingsremmer.
“Dit onderzoek zet vraagtekens bij het idee dat beren in het wild kunnen worden beschermd door ze in berenfarms te houden,” besluit Eastham. “Als je ziet hoeveel plantaardige en synthetische alternatieven er verkrijgbaar zijn, is er eenvoudigweg geen excuus voor het lijden dat de beren op deze farms moeten doormaken. Willen we de beren écht beschermen, dan zullen we de mensen moeten voorlichten, zullen we het gebruik van deze alternatieven voor berengal moeten stimuleren en zullen we de illegale stroperij de kop moeten indrukken.”
Klik hier om meer te weten te komen over de wrede werkelijkheid van de berenfarms.