Nov 16, 2010

Vijftigduizend: dat is het aantal mensen wereldwijd dat jaarlijks sterft aan de gevolgen van rabiës. En bij die slachtoffers kunnen we jaarlijks ook nog miljoenen honden optellen. Zij overlijden door de ziekte zélf of doordat ze in het kader van rabiësbestrijding worden vergiftigd, verdronken, afgeschoten of geëlektrocuteerd. Onnodig, want de ziekte is ook effectief te bestrijden op een diervriendelijke manier. Door vaccinatie. WSPA maakt zich internationaal sterk voor deze laatste vorm van hondsdolheidbestrijding, die zowel mens als dier ten goede komt. Helpt u mee? Klik hier en bescherm de honden!
Rondom rabiës bestaat veel onduidelijkheid. We zetten graag de feiten voor u op een rij:
Feit 1: Rabiës is dodelijk zijn, maar in de incubatietijd goed te behandelen
Rabiës is een infectieziekte van de hersenen, overgebracht door het rabiësvirus. De eerste symptomen zijn hoofdpijn en lichte koorts, deze gaan over in krampen. Het zien van water kan zelfs zulke verkrampingen van de slikspieren teweegbrengen dat de patiënt geen water meer kan uitstaan (hydrofobie). Uiteindelijk gaan de krampen over in verlammingsverschijnselen, raakt de patiënt in coma en sterft. Zodra de symptomen van rabiës zich openbaren, is de patiënt ten dode opgeschreven. Gelukkig kent de ziekte een lange incubatietijd (enkele weken tot zelfs een jaar) waarin behandeling eigenlijk altijd succesvol is.
Feit 2: Hondenbeten zijn de belangrijkste bron van besmetting
Bij honden leidt besmetting in eerste instantie tot gedragsverandering. Zo kunnen aanhalige honden angstig worden, en agressieve honden juist aanhalig. Na een paar dagen raken de dieren in een staat van razernij die vier dagen kan aanhouden. Dit is erg gevaarlijk omdat het virus wordt overgedragen door speeksel, en derhalve vooral door hondenbeten. Uiteindelijk vallen de honden ten prooi aan krampen en stikken ze doordat de ademhalingsspieren verlamtd raken. In theorie kunnen mensen ook worden besmet door onder meer vossen en vleermuizen, maar in de praktijk komt dit bijna nooit voor.
Feit 3: Het doden van honden om rabiës te bestrijden, is niet effectief
Het doden van honden om rabiës te bestrijden, is niet effectief. Allereerst kunnen honden zich snel voortplanten, wat betekent dat het vrijwel onmogelijk is de populatie zo ver uit te roeien dat de ziekte verdwijnt. Bovendien zorgt het ervoor dat honden gaan zwerven. De honden vluchten weg wat andere honden een reden geeft om het gebied juist in te trekken omdat er voedsel beschikbaar komt. Op die manier kan het rabiësvirus zich juist sneller verspreiden. Op het Indonesische eiland Flores werden tussen 1998 en 2001 bijna 300.000 honden afgemaakt, maar zonder dat dit de hondsdolheid stopte.
Feit 4: Vaccinatieprogramma’s zijn wél succesvol
Vaccinatieprogramma’s in Europa en Amerika zijn wél succesvol geweest. In 1962 vond bijvoorbeeld in Nederland de laatste overdracht van rabiës tussen mens en dier plaats. Een uitbraak van hondsdolheid onder vossen werd in de periode 1988-1992 nog effectief bestreden door hen speciaal lokaas, dat was geïmpregneerd met vaccin, te voeren.
Feit 5: WSPA zet zich in om hondsdolheid op een verantwoorde manier te lijf te gaan
Ons project op Bali, waar we de hondenpopulatie inenten tegen hondsdolheid, staat niet op zich. In India, Nepal, Tanzania en Siërra Leone hebben we soortgelijke projecten. Waar mogelijk combineren we vaccinatie met andere maatregelen om de hondenpopulatie gezond en binnen de perken te houden. Denk hierbij aan sterilisatie en ontwormen. Op Bali is dat laatste echter op dit moment niet mogelijk; dit gezien de korte tijd waarin honderdduizenden dieren moeten worden behandeld.
WSPA vindt dat diervriendelijke rabiësbestrijding uiteindelijk een overheidstaak is. De projecten van WSPA zijn daarom niet alleen ter plekke van levensbelang. Ze geven WSPA tevens het bewijs in handen om overheden te overtuigen dat vaccinatie ook in Azië en Afrika de enige methode is om hondsdolheid op verantwoorde manier te lijf te gaan.
Ook overtuigd van deze feiten? Steun dan hier het werk van WSPA om honden te beschermen.