Bali's honden weer in gevaar
Nov 17, 2009
© WSPA
Door een recente uitbraak van hondsdolheid op dit anders zo idyllische eiland hebben de Balinese autoriteiten zich halsoverkop in een bestrijdingsprogramma gestort – alleen bestrijden zij de honden in plaats van de hondsdolheid.
Hoewel de overheid beweert 70.000 honden gevaccineerd te hebben, hebben ze naar verluidt ook zo'n 20.000 honden afgemaakt – waaronder een aantal honden waarvan bekend is dat ze onlangs gevaccineerd waren. WSPA werkt met de lidvereniging Bali Animal Welfare Association (BAWA) samen om dit een halt toe te roepen.
De huidige situatie
WSPA is nu in Bali om samen met plaatselijke dierenartsen en overheidsfunctionarissen bij de autoriteiten te lobbyen en intergouvernementele organisaties te vragen onze oproep om een duurzaam vaccinatieprogramma voor de massale inenting van honden te ondersteunen om zo voorgoed een einde te maken aan hondsdolheid.
Binnen een tijdsbestek van slechts één week hebben onze medewerkers in twee dorpen gezien hoe honden werden gedood om de ziekte te bestrijden. We hebben gezien hoe overheidsbeambten honden lokten met vlees met strychnine erin of de honden met blaaspijpen met pijltjes met strychnine erin beschoten.
In beide gevallen verlamde de strychninedosering de honden vrijwel onmiddellijk. Zij hadden minutenlang zware stuiptrekkingen, voordat ze een gruwelijke dood stierven.
Honden afmaken: dat is niet het antwoord
Een jaar geleden gaf de gouverneur van Bali in reactie op een paar meldingen van hondsdolheid opdracht om massaal zwerfhonden te doden en het eiland zo vrij te maken van hondsdolheid.
Dit was ondanks het feit dat men bekend was met internationale onderzoeken die aantonen dat honden doden geen effectieve manier is om verspreiding van het virus tegen te gaan en het feit dat de WHO (de Wereldgezondheidsorganisatie) bevestigt dat massale vaccinatie van honden in het kader van een volksgezondheidsprogramma de beste optie is voor het bestrijden van hondsdolheid.
Meer dan 35.000 sympathisanten van WSPA hebben deelgenomen aan onze online campagne (die inmiddels geëindigd is) om de gouverneur te vragen een einde te maken aan deze wrede reactie. Het doden stopte, maar slechts tijdelijk.
Hernieuwde ‘strijd’ tegen hondsdolheid
In oktober ontving de WSPA een dringend verzoek om verdere hulp van de BAWA, een organisatie die op Bali diverse welzijnsprogramma's verzorgt – populatiebeheer, educatie, een veterinaire en adoptiekliniek, een dierenambulance en sinds kort een vaccinatiecampagne tegen hondsdolheid in de hoop dat hiermee wordt voorkomen dat perfect gezonde honden gedood worden, puur vanwege het feit dat ze ‘loslopen’.
BAWA en WSPA maken deel uit van het Bali Rabies Forum, een coalitie van dierenwelzijnsgroeperingen die een serie aanbevelingen heeft ontwikkeld om de verspreiding van hondsdolheid effectief tegen te gaan door middel van een duurzaam vaccinatieprogramma dat het probleem bij de wortel aanpakt.
Maar zodra de eerste tekenen van een nieuwe uitbraak zich manifesteerden, bleek de overheid helemaal geen oog te hebben voor de bewijzen dat vaccinatie de beste methode is om de verspreiding van hondsdolheid een halt toe te roepen en werd het doden van honden hervat.
De medewerkers van WSPA op het eiland, die samenwerken met het Forum, proberen nu gezaghebbers op de hoogst mogelijke niveaus te bereiken en hen er met bewijsmateriaal van overal ter wereld – waaronder van Flores, ook in Indonesië – van te overtuigen dat men hondsdolheid niet kan uitroeien door honden te doden.
Gebrekkig evenwicht misleidt het publiek
© WSPA
De pers op Bali komt bijna dagelijks met verhalen over de ‘oorlog tegen hondsdolheid’ – waarbij men op kille wijze het aantal gedode honden opsomt en gruwelijke beelden van karkassen vertoont.
Er wordt vrijwel niets gezegd over het feit dat het doden niet heeft kunnen voorkomen dat hondsdolheid zich op veel locaties verder verspreid heeft.
In onze gesprekken met bewoners van Bali is WSPA tot de conclusie gekomen dat slechts een minderheid het afmaken van loslopende honden steunt, alleen maar vanwege het feit dat zij ervan uitgaan dat er geen andere manier is waarop ze zich tegen hondsdolheid kunnen beschermen.
Als ze te horen krijgen hoe succesvol een goed gemanaged vaccinatieprogramma kan zijn, veranderen ze van mening – “Als hondsdolheid geen bedreiging vormt, willen we natuurlijk dat onze honden in leven blijven!”
Bali geeft om zijn honden
Ondanks de hedendaagse bewijzen hanteert de Balinese overheid een Nederlandse wet uit 1926 die aanbeveelt alle loslopende honden (honden die niet in een kooi zitten, aangelijnd zijn of binnenshuis gehouden worden) af te maken om hondsdolheid te bestrijden.
Maar niet alle Balinese honden ‘in eigendom’ worden binnen- of vastgehouden.
Pak Ineng (op de foto) is de Klian Banjar (dorpsoudste) van Darmasaba in Padung. Hij heeft zelf een rashond als huisdier, maar verzorgt nog tenminste drie andere honden die voor zijn huis op straat loslopen.
Hij zegt dat veel honden in het dorp regelmatig gevoerd en verzorgd worden en beschrijft hoe elke dorpeling twee of drie straathonden meebracht naar een vaccinatiekamp dat eerder dit jaar georganiseerd werd.
“Deze honden verblijven dan wel niet in een kooi of zijn niet aangelijnd, maar ze worden wel verzorgd. Deze honden zijn van ons,” zegt hij.